Klachten bij vaginose

De klachten bij vaginose bestaan in het algemeen uit een toegenomen vaginale vloed. Kenmerk daarvan is de naar vis ruikende grijswitte kleur. Kenmerken zijn verder jeuk en een branderig gevoel. Sommige vrouwen hebben last van vaginale “windjes”. De hoeveelheid afscheiding is wisselend, soms veel, bij periodes ook weinig. Het kan bij zwangerschap o.a. leiden tot vroeggeboorte en/of voortijdig breken van de vliezen en een laag geboortegewicht.
 

Hoe wordt vaginose aangetoond?

Doordat de oorzaken voor het ontstaan nog niet geheel duidelijk zijn en het klachtenpatroon behorende bij vaginose weinig specifiek zijn werd de diagnose vaginose tot nu toe gesteld aan de hand van een aantal kenmerken waaronder 1) de pH (zuurgraad) van het vaginale vocht, 2) de aanwezigheid van zgn. “clue cells” Dit zijn vaginale cellen waarop zich heel veel bacteriën hebben vastgezet en 3) de geur. Het vaginale vocht heeft een typische vislucht welke met bepaalde chemicaliën nog versterkt kan worden. Ook sperma heeft dit effect zodat na geslachtsgemeenschap de vislucht versterkt wordt. De vaginale afscheiding bij vaginose heeft in tegenstelling tot vaginitis een homogeen aspect, waarschijnlijk door het ontbreken van typische ontstekingscellen. Het slijmvlies van de vagina is daarbij niet rood of gezwollen en het doet geen pijn.
 
Tegenwoordig wordt de diagnose gesteld met behulp van moderne laboratoriumtechnieken (PCR) waarbij aan de hand van het aanwezige DNA op aanwezigheid van specifieke bacteriën wordt gecontroleerd. Een kleine hoeveelheid van het vaginale vocht wordt daarbij na afname door de arts of via zelfafname naar het laboratorium gestuurd. Daar wordt vervolgens de uiteindelijke bepaling uitgevoerd. De uitslag wordt verkregen via de arts of direct vanuit het laboratorium met advies voor verdere behandeling.